Цуд на Каляды

Улетку 2002 года, працуючы над вітражом у капліцы сьвятога Яна Хрысьціцеля, што на Серабранцы ў Менску, я падчас Сьвятой Імшы аднойчы задумаўся пра тое, што капліца вельмі нагадвае мне інтэр'ер якойсьці адрыны з-за бэлек на столі.

І я раптам узгадаў, што гэта ж будуць першыя Каляды ў гэтай сьвятыні. Сьвятыні, якая, я веру, дасьць пачатак вялікаму рэлігійнаму цэнтру салезыянаў у нашай Беларусі. На ўспамін мне прыйшло таксама жыцьцё сьвятога Яна Боскі, яго мары пра гэткія цэнтры-касьцёлы па ўсім сьвеце, дзе б зьбіраліся падлеткі, якім складана ў сям'і. Мне думалася: вось мікрараён Серабранка - вунь колькі бетонных гмахаў шматкватэрных, і там ёсьць абавязкова такія падлеткі, ды й іх маці, бацькі, якія амаль усе збольшага выйшлі з вёсак, мястэчкаў і пераехалі ў Менск. І першыя Каляды ў гэтым новым касьцёльчыку, першым на Серабранцы, няхай бы ім нагадалі пра малую радзіму, пра тое, што ніколі ўжо не выцісьнецца зь іх сэрцаў - водар сена, працы - і сьвята! Сьвята Божага Нараджэньня - Сьвята нараджэньня комплексу касьцёла сьв.Яна Хрысьціцеля ў Менску.

Капліца сьв. Яна Хрысьціцеля ў Серабранцы (Менск).	Вітраж у капліцы сьв. Яна Хрысьціцеля.
Каляднае аздабленьне інтэр'еру капліцы сьв. Яна Хрысьціцеля ў Серабранцы ў Менску. Канцэпцыя - А. Пушкін, выкананьне - В. Лойка і дзіцячая студыя "Рэгнэда".

Гэта будзе храм-адрына, дзе адбыўся цуд Божага Нараджэньня. Ікожны наведнік першых урачыстасьцяў Новага Году будзе заходзіць ў новую каплічку як сьведка вялікай Таямніцы - цуда Божага Нараджэньня - ступаючы па саломе, па рассыпанным на падлозе сене, бачачы вакол Калядныя зоркі з саломкі і саламяных анёлаў.

Так і нарадзілася задума аздабленьня і ўбраньня капліцы сьвятога Яна Хрысьціцеля на Серабранцы да Божага Нараджэньня і Калядаў 2002 году.

Тады ж я прапанаваў ксяндзу-пробашчу айцу Ігару Лашуку ўзяцца за яе ажыцьцяўленьне.

А далей ужо зьдзейсьнілася гэтая Воля Божая рукамі нашых мілых беларускіх дзяўчат - Валі Лойкі і яе вучаніц і памочнікаў з клуба "Раніца" Нацыянальнага цэнтру дзіцячай творчасьці. Цікава адзначыць, што калі мы гэт ўсё аздаблялі - працавалася спорна, хутка і весела. Усё нам спрыяла - і людзі, і адміністрацыя, і нават кіраўніцтва прыгараднага калгаса імя Гастэлы, што ў Сеньніцы. Там мы бралі і сена, і салому. Гэта знак таго, што Воля Ўсявышняга зьдяйсьнялася нашымі грэшнымі і слабымі рукамі. Гэтая цікавая знаходка, мне здаецца, будзе падхоплена і іншымі касьцёламі, асабліва ў урбаністычных мікрараёнах вялікіх гарадоў, дзе жыве шмат людзей, што выехалі зь вёсак. Калі ў сэрцы чалавека закранаюцца гэткія глыбока прыхаваныя пачуцьці, то яго агортвае дабрыня, а дабрыня - гэта тое, што, на маю думку, і павінна нас аб'ядноўваць і лячыць у імклівым сучасным жыцьці.

Вось і адбудзецца Цуд на Каляды. Вось і яшчэ раз, прыйшоўшы ў сьвятыню, Хрыстос нагадае пра сябе ў сэрцах людзей праз гэтыя Любоў і Дабрыню.

Фота А.Яроменкі.